Uuwi nako...
sa bahay namin sa bukid...
na mabigat ang aking dibdib.
Ngunit gumaan na ito...
pagkakita ko sa mga tanawing kinasanayan ko...
sa puso ko alam kong dito talaga ako.
Nagpaalala din ang mga ito na...
na ang mudo ko ay ito, na di ko kayang iwanan ito.
Ilan lamang sila na nagpapa-alala...
na dito ako ay may puwang pa.
Ang aming bahay sa bukid...
minsan sa isang panahon ay ibinahagi niya ang kuwentong ito, dito mismo...
at nahiga sa parteng ito ng bahay ko.
